Watertaxis en iCars in slimme steden

Smart Cities

Smart Cities is het nieuwe adagium voor steden, die zich volop moderniseren , up to date zijn én toekomst gericht denken. Weet dat in minder dan 20 jaar 70% van de wereldbevolking in steden woont. Dat zal ongetwijfeld een boel voordelen hebben, maar houdt ook uitdagingen in.

Smart grids zullen energievoorziening en distributie in elke woonkamer monitoren om verspilling tegen te gaan, maar ook om wooncomfort mogelijk te maken. Gent en St. Niklaas zetten daar blijkbaar massaal op in. Maar ook Oostende en Antwerpen worstelen met het energievraagstuk. Misschien ben ik naïef, maar ik denk dat het qua energie nog wel zal meevallen. De overheden hebben de laatste jaren zwaar ingezet op groene energie en ook kernenergie kan ons nog uit de nood helpen, mocht dit nodig zijn. Als we er in slagen om kernfusie mogelijk te maken en kunnen commercialiseren op grote schaal, dan hebben we zo’n energie-overschot gerealiseerd, dat we energieverbruik echt niet aan ons hart moeten laten komen. Maar zover zijn we nog lang niet.

Waar ik wel van wakker lig zijn de mobiliteitsproblemen in en rond steden. Dat we met zijn allen verkiezen om in steden te wonen is natuurlijk ons goed recht, maar in en uit een stad geraken en je in de stad op een veilige en duurzame manier verplaatsen, wordt de komende jaren echt geen sinecure.

Uitdijende steden

Neem nu Londen. Als ik met het vliegtuig uit Antwerp Airport naar Londen vlieg ben ik al bij al twee uur onderweg, gerekend vanuit mijn woonplaats Ranst met daarbij het grote geluk, dat de incheck- en boardingtijd zeer weinig tijd in beslag nemen. Als ik dan in Londen aankom, maar toch een afspraak aan de andere kant van de stad heb, ben ik nog ruim tweeënhalf uur onderweg. Mocht ik gekozen hebben voor de verplaatsing met de Eurostar zou ik er bijna evenlang over doen. 

De essentie is dat de tijd en afstand die ik in een uitdijende stad als Londen nodig heb om op mijn bestemming te geraken hand over hand toeneemt. En dan heeft Londen nog een zeer goed werkend metronetwerk.

Recentelijk bezocht ik Amsterdam. Wat mij opviel was het gegeven dat Amstelveen en Ouderkerk aan de Amstel vroeger (lees 30 jaar geleden) aparte gezellige dorpjes waren, ver weg van het grote Amsterdam. Nu zijn het agglomeraties geworden van de expanderende grootstad. Wedden dat Zaandam binnen 20 à 30 jaar hetzelfde lot beschoren zal zijn en niet veel later Monnickendam, al kan het zelfs veel sneller gaan.

De mobiliteit in de toekomst

Anno 2015 is een stad bereiken op de spitsuren een werk van lange adem met veel irritatie en in de zomer zelfs transpiratie tot gevolg. Alleen, worden de spitsuren steeds langer of neemt dit enkel gevoelsmatig toe? Doe de oefening zelf eens een keertje om vanuit Brussel, Breda, Hasselt of Gent Antwerpen te bezoeken en dan merk je dat in de grootste Vlaamse stad mobiliteit een echt probleem is, waaraan Smart City Antwerpen beter prioriteit zou geven.

Dat er over mobiliteit in Antwerpen nagedacht wordt, is wel geweten en dat het politiek gevoelig ligt, is zelfs een understatement. Alleen duurt het zo verschrikkelijk lang en zouden de beleidsmakers de trends indachtig moeten zijn en deze implementeren.

Smart Cities moeten dus rekening houden met mobiliteitsoplossingen, zonder dat de beleidsbepalers grijpen naar subsidiëringsmodules of belastingen gaan invoeren om vrijheid in mobiliteit te bestraffen. Als je aan mobiliteit, technologische innovatie en duurzaamheid kan koppelen, ben je als stad slim bezig.

Moeten we met zijn allen auto’s blijven kopen of krijgen initiatieven zoals Cambio meer kansen in de toekomst? De trend bij jongeren is alleszins dat ze niet noodzakelijk een auto willen bezitten, maar deze wel willen gebruiken als ze een auto nodig hebben.  Sharing is geen modewoord maar een trend, die zich nog veel meer zal doorzetten en dit niet alleen in het domein van auto’s met elkaar delen.

Maar liggen de duurzame en innovatieve oplossingen niet op het water? Stel dat we al onze cruciale waterlopen gaan verbreden en dat onze waterlopen de nieuwe snelwegen worden. Transport over water zou al een serieuze ontlasting van de verkeersaders kunnen zijn.  De goederen op hun eindbestemming krijgen zou bv. via een ondergronds computergestuurd distributienetwerk kunnen. Op die manier zijn er ook weer minder auto’s in het stedelijk verkeer.

Watertaxis het vervoersmiddel van de toekomst?

Maar ook voor individueel transport kunnen we gebruik maken van watertaxi’s. In plaats van park en drive kunnen we in de toekomst evolueren naar park en sail concepten.  Trouwens de moderne watertaxi’s zijn snel en comfortabel, want een industrie die trends aanvoelt implementeert dit en houdt rekening met de wensen van zijn consumenten.

 

Stel dat we toch trouw blijven aan koning auto en er voor kiezen om met wagens de stad in en uit te rijden, dan maar inzitten op Google Car, een Apple iCar en diverse varianten van bestaande automerken en nieuwe merken, uiteraard allemaal electrisch aangedreven of op zonnecellen.

Hoe die technologie eruit ziet is voor de gebruiker, niet eens relevant meer. Wel het einde van zijn ergernis. Nu maar gewoon instappen, bestemming ingeven en de automatische piloot doet de rest. Ondertussen kan de piloot, want we spreken niet meer over bestuurder, andere dingen doen, waaronder op een veilige manier zijn mails checken op zijn iPhone 15, of naar films kijken, zijn restaurant boeken, telefoneren of nog opnieuw berekeningen maken in Excell. Op die manier wordt een file, als we dit woord nog mogen gebruiken; geen bron van irritatie, maar wie weet eentje van inspiratie.