maandag 27 juni 2016

Vijf trends in de toeristische sector


Dit jaar had ik de eer en het genoegen om twee talentvolle jongeren te coachen in hun postgraduaatsopleiding Trendwatching aan HoGent.  Katoo Van Tendeloo en Nicolas Vergauwen verdiepten zich in de boeiende wereld van toerisme. Na uitgebreide desk- en fieldresearch, coolhunting en gesprekken met specialisten in binnen- en buitenland benadrukken zij vijf trends voor de toeristen in 2016 en de nabije toekomst.  Zij schreven voor Futureproved een guestblog over dit boeiende onderwerp.


Een belangrijke vaststelling is dat Belgen nog steeds reizen graag en big spenders zijn, als het op reizen aankomt. Als we de Belg vergelijken met andere Europese landen valt op dat we tot 200 euro meer dan het Europees gemiddelde spenderen aan reizen. We zoeken naar kwaliteit en complete ontspanning.

New Faces & New Places


Een eerste trend is het willen ontmoeten van anderen. Mensen hebben nood aan sociale contacten en dit wordt steeds meer en meer doorgetrokken op reis. Op deze manier leer je nieuwe culturen kennen en breid je netwerk zich uit.  Een onderzoek van GoEuro gaf aan dat 75% van de Belgen graag al reizend nieuwe vrienden wil maken.

Hetzelfde onderzoek concludeerde ook dat 61% van de Belgen graag eens een trip alleen wil maken. (GoEuro, Alleen Reizen, 19 februari 2016) Combineer beide resultaten en we kunnen stellen dat het er zeer goed uit ziet voor de trend waar we reizen om anderen te ontmoeten.

Daarnaast mag het belang van een netwerk niet onderschat worden. Sociale media laat toe dit op een eenvoudige manier te managen. Maar ook online connecteren met anderen is gemakkelijk, waarna een offline contact snel kan volgen. Ontelbare apps zoals ‘With Locals,’ ‘Eat With’ en ‘Outbound’ laten op een zeer eenvoudige manier toe dat je nieuwe reizigers of locals ontmoet op je bestemming. We kiezen ook steeds meer voor onverwachte en spannende nieuwe bestemmingen. Teheran, Kazachstan, Bolivië en Myanmar duiken steeds meer op als interessante places to be, maar ook bestaande citytrips krijgen een make-over. Je bent zeer into de trends als je in New-York gaat fietsen in plaats van te shoppen.

Experience economy

De tweede trend neigt naar de nood aan ervaringen. Niet zomaar ervaringen, maar onvergetelijke, grensverleggende ervaringen. Mensen en reizigers gaan steeds meer op zoek naar ervaringen om hun wereldbeeld bij te stellen. Neem nu bijvoorbeeld Millennials, zij willen volledig opgaan in een lokale nieuwe cultuur tijdens het reizen en proberen de toeristische trekpleisters te mijden. 

Er zijn geen limieten, zolang je maar het gevoel hebt dat je leeft. Na de financiële crisis en de recentelijke aanslagen kwam er meer het besef dat je maar 1 keer leeft (‘de zogenaamde yolo-generation’), dus maak dan ook het beste van dit leven. De populariteit van actieve vakanties en bucketlists staven deze trend nog meer. Maar ook een app als Bar Roulette waar je een app laat beslissen welke bar je die avond zal bezoeken ondersteunt deze trend.

Spontaan reizen

Aansluitend op de nood aan unieke ervaringen, zien we we dat het spontaan reizen steeds meer in de lift zit. Trips tot in de puntjes plannen is verleden tijd. Het neemt te veel tijd in beslag en time is nu eenmaal money. Een spontane trip zorgt ervoor dat je kan breken met de dagelijkse routine en jezelf verder kan ontwikkelen. Het flexwerken dat steeds meer de standaard wordt speelt hier ook een grote rol. Flexibelere werkuren laten gemakkelijk toe om er een spontane reis in te plannen. Het gemak waarmee je last minute tickets boekt zorgt ervoor dat spontaan reizen de komende jaren sterk in de lift zit. Vooral Millennials willen spontaan reizen. Maar liefts 67% van hen geeft aan spijt te hebben om niet spontaan op reis te zijn vertrokken in het afgelopen jaar en 20% geeft aan bij de juiste deal direct te willen vertrekken. (Moscone, J. New Research from Booking.com… 26 februari 2016) Dit wordt ook ondersteund met verschillende applicaties zoals bijvoorbeeld ‘Hotel Tonight.’ Je hoeft je accommodatie niet meer op voorhand te boeken, de app toont alle vrije hotel- en hostelkamers op je bestemming binnen handbereik.


Ecologie

Eén van de trends die we ook bij het reizen niet over het hoofd mogen zien is ecologie. Mensen worden zich steeds bewuster van hun impact op het milieu en willen hier iets aan doen. De lancering van de Travel Footprint in Nederland is een eerste stap naar bewustmaking. Voortaan kan je uitrekenen hoeveel je zal uitstoten als je naar die specifieke bestemming trekt. Ook binnen de luchtvaart zien we de race naar het meest milieuvriendelijke transport, van biobrandstof tot een vliegtuig met vleugels die leiden tot een lager verbruik. Verder merk je een duidelijke groei van het aantal eco hostels, hotels en campings, waar de focus ligt op zo min mogelijk vervuilen. Ecologie en duurzaamheid staan immers centraal.

Exclusiviteit

De vijfde trend binnen de reissector is de zucht naar het exclusieve. Mensen zoeken steeds meer om zich te onderscheiden van elkaar en dit ook op vlak van reizen. Het gevoel iets nieuw te ervaren dat enkel voor jou bedoeld is, geeft een kick. Het is de complete countertrend van het massatoerisme, die nu opduikt in de ontluikende nieuwe Aziatische groeilanden. Eén van de bedrijven aan het forefront van dit exclusiefe reissegment is Brown and Hudson. Een reisagentschap dat na een interview een reis specifiek voor jouw noden zal samenstellen. Geen enkele reis is hetzelfde.


Je kan concluderen dat er binnen de toeristische sector een shift zal plaatsvinden die een grote impact zal hebben. Millennials zijn vaak de trendsetters en hun ouders, de babyboomers, willen hun kinderen hier maar al te graag in volgen. De klassieke reisagent  zit in een disruptieve economische werkelijkheid  en kan enkel overleven door rekening te houden met de toekomstige trends en een karrevracht aan creativiteit. Reisagentschappen zoals Brown and Hudson kunnen hem of haar wel degelijk inspireren. 














woensdag 1 juni 2016

De steden van de toekomst worden grondstofmijnen voor een circulaire economie

De toekomst van de mensheid ligt in de circulaire economie. Sinds de industriële revolutie zijn we geëvolueerd en geroutineerd geraakt binnen het marktmodel van de lineaire economie. We merken dat dit lineaire model van take, make & waste aan zijn absolute houdbaarheidsdatum zit. Als we ons niet aanpassen zal de planeet aarde eraan moeten geloven met zeer desastreuse gevolgen. 

Ik ben zeker geen doemdenker, maar er zijn toch wel concrete feiten waar we niet omheen kunnen: We kreunen onder een gigantische afvalberg, die we dumpen in zee, of op mega vuilnisbelts of zonder schroom exporteren naar Afrika. We gooien onaanvaardbare hoeveelheden voedsel weg… We kiezen nog te veel voor “het nieuwe, modieuze of hippe”, waarbij de kanttekening kan gemaakt worden dat we gerust nog enkele jaren met het bestaande hadden voortgekund.


Toch groeit langzamerhand het besef dat we hierdoor structureel de basis van ons leven aantasten. Gelukkig evolueren we steeds meer naar een andere manier van produceren en consumeren gebaseerd op een circulaire economisch model. De trend voor de toekomst ligt dan ook in de verdere exploitatie van het circulaire.

Reparatie, hergebruik, upcycling … dat worden de trends voor de toekomst. Bedrijven die daarop inzetten krijgen de wind in de zeilen. De principes van cradle to cradle zijn natuurlijk al veel vroeger beschreven, maar vandaag en in de toekomst is de circulaire economie een amalgaan van verschillende elementen.


De deeleconomie past daar perfect in. Waarom zouden we een massale hoeveelheid CD’s willen bezitten als je overal en altijd Spotify bij de hand hebt? Maar de redenering kan perfect doorgetrokken worden voor vele andere sectoren. Waarom zou je een volle kleerkast aan kleding willen? Kledingbibliotheken, zoals Lena, The fashion Library in Amsterdam, bieden je de kans om je basis kledingassortiment uit te breiden met een ruime garderobe. Kledingabonnementen zal je in de toekomst her en der zien opduiken. Geen kleding meer kopen, maar huren.


Het leasen van auto’s kennen we natuurlijk al veel langer bij de bedrijfswagens, maar BMW experimenteert met het ter beschikking stellen van een auto voor het juiste gebruik.  Op wintersport met de ganse familie betekent dat je een groter volume nodig hebt, dan wanneer je romantisch met zijn tweeën naar zee wil of in de stad met een kleinere wagen wil rondrijden.  Met deze kleinere auto wil je liefst electrisch rijden en door zijn compactheid kan je in drukkere steden, dan weer veel gemakkelijker een parkingplaats vinden. In plaats van 2 of drie auto’s te kopen, wil BMW een maandfee gaan introduceren, waarbij je betaalt voor wat je op dat moment nodig hebt.

Ook met wasmachines en andere producten overweegt men over te stappen naar dit soort formules. Momenteel komen er dagelijks nieuwe ideeën die deelmodellen in verschillende economische en maatschappelijke sectoren als objectief hebben.

Circulaire economie heeft natuurlijk ook te maken met een biobased economy. De twintigste eeuw was overduidelijk de eeuw van de chemie. De éénentwintigste eeuw zal worden gekenmerkt door biomimicry, wat kort door de bocht, erop neerkomt dat we voor onze economie en onze manier van leven, werken, wonen en eten, inspiratie gaan halen uit de biologie en de fysica. 

Binnen een circulaire economie evolueert afval opnieuw tot grondstof voor nieuwe productie. Dit perpetuum mobile houdt zichzelf in stand en vormt als het ware een gesloten kring. De toekomst van een meer op hi tech gestoelde landbouw zit volledig binnen dit circulair model. Denk  hierbij aan het hele fosfaatverhaal. 

De energiesector weet ondertussen dat opgeslagen energie uit zonlicht of andere natuurlijke bronnen perfect oplaadbaar is voor later gebruik.  Panasonic introduceerde kortelings de oplaadbare batterijen, die onderling kunnen communiceren met maar liefst 30.000 andere batterijen. Hier kan je kleinere steden energie-onafhankelijker gaan maken van de energienutsbedrijven. Disruptie kondigt zich ook hier aan…

Kleinere en grotere steden worden in de nabije toekomst circulair dankzij urban mining.
Met een groeiende verstedelijking zien we dat steden beschikken over grote hoeveelheden afval. Ik geef je een mooi recent voorbeeld. Apple recupereerde in 2015 bijna 1 ton aan goud uit teruggebrachte oude PC’s en telefoons. Deze hoeveelheid had een waarde van bijna 35 miljoen Euro. 

Er zijn nog andere voorbeelden van urban mining. Elke middelgrote stad heeft wel minstens 30 tot 50 koffiezaken. Trendy en innovatieve ondernemers kunnen zich erop toeleggen om dagelijks de afvalstof koffiedrab op te halen bij de lokale koffiezaken. Ik ben ervan overtuigd dat ze dit vaak kosteloos meekrijgen, want het bespaart het koffiehuis zelf aan kosten. Deze koffiedrab kan je dan gaan gebruiken voor de teelt van oesterzwammen, want koffiedrab blijkt een bijzonder goed substraat te zijn hiervoor. Deze oesterzwammen kan je opnieuw in de stad gaan vermarkten aan de consument of horeca of wie weet in een eigen trendy champignon restaurant. Dat het werkt, bewijzen steeds meer ondernemers wereldwijd, want er bestaan inmiddels al meer dan 200 van dit soort initiatieven op wereldschaal.

Urban mining wordt big business en zal leiden tot heel wat jobcreatie voor de komende decennia. Dit werd nog eens veelvuldig aangetoond op een recentelijk congres, gehouden in het Italiaanse Bergamo.


Voor de inhoud van deze blog baseerde ik mij op een aantal recentelijk bijgewoonde voordrachten van specialisten in dit domein, zoals Plan C, Professor Herman Wijffels, Johan Van Gompel en het derde Symposium over Urban Mining & Circulaire Economie gehouden van 23 tot en met 25 mei 2016 in Bergamo. Het voorbeeld van koffiedrab in een stad heb ik zelf getoetst. Voor geïnteresseerden ligt er hiervoor een kleine business case klaar te wachten op mogelijke exploitatie